“ชีวิตนี้โชคดีนัก ที่ได้ขี่จักรยาน”
ตอนเด็กยังจำได้ว่า มีคนขี่จักรยานผ่านหน้าบ้าน เป็นจักรยานที่สวยมากเห็นแล้วเกิดความรู้สึกอยากได้ อยากขี่ขึ้นมา ความทรงจำนั้นเลือนหายไปตามกาลเวลา ต่อมาเมื่อโตขึ้นได้ลองขี่จักรยานเสือภูเขาของเพื่อนอีกครั้ง เกิดความรู้สึกดีอย่างประหลาด เป็นความรู้สึกที่ดี เกิดอยากได้ อยากขี่ อยากมีจักรยานเป็นของตัวเองขึ้นมา จึงได้ปรึกษากับเพื่อนที่ขี่จักรยาน แล้วก็หาจักรยานมาขี่ ในสนนราคา 17,500 บาท ถามตัวเองเหมือนกันว่า แพงไหม ? จักรยานราคาเป็นหมื่น (ความจริงของคนอื่นคันเป็นแสนก็มี)
พระเครื่องล่ะ ก้อนหินก้อนเดียวราคาเป็นแสน เป็นล้าน ?
แล้วโทรศัพท์มือถือล่ะ หลักหมื่นหรือเปล่า ?
คำถามมันมาจบตรงที่ว่า แล้วถ้าป่วยเพราะไม่ได้ออกกำลังกายนี่ เงินเท่าไรก็ไม่คุ้ัม ทุกวันนี้ปั่นจักรยานเพื่อหนีหมอ หนีโรคภัยไข้ัเจ็บ
แล้วทำไมไม่เป็นอย่างอื่น กีฬาที่ถูก ๆ ก็มีนี่นา ? คำตอบก็คือ มันต้องเป็นอะไรที่รักแล้วก็ที่ชอบด้วย ถึงจะทำได้นาน ๆ และไม่เบื่อ ตอนนี้ขี่จักรยานมา 3 เดือนละได้ระยะทาง 1963 กิโลเมตร ได้หลายสิ่งหลายอย่างกลับคืนมา คุ้มชนิดที่ว่าเงิน 17500 บาทนี่ เป็นเรื่องเด็ก ๆ เลยเมื่อเทียบกับสิ่งดี ๆ ที่ได้เจอ
